Wirtualny Wschód Wolnomularski

Zapisana karta. Kres życia ludzkiego przypomina ukończenie wielkiego dzieła literackiego. Dzieła, które potomni mogą odłożyć gdzieś w zacienionym miejscu, bądź też wzbogacić nim swoją kolekcję wielkich i inspirujących autorów. Tę bibliotekę ducha posiada każdy w swoim sercu. Przyszedł czas, by być może znalazł się w niej również B.: Vaclav Havel.

Z głębokim smutkiem zawiadamiamy, że w dniu 30 stycznia 2012 r. zmarł Wojciech Tarnachiewicz, członek Rady Zakonu WWP od początku jego istnienia.

Brat Wojciech Tarnachiewicz urodził się 10 maja 1940 roku. Działacz społeczno-polityczny. Z wykształcenia był doktorem nauk ekonomicznych. Przez wiele lat związany był z polskim ruchem spółdzielczym. Wieloletni prezes WSS „Społem”. W latach 80 i 90. związany był także z polskim komitetem Funduszu Narodów Zjednoczonych na rzecz Dzieci UNICEF (przewodniczący komisji rewizyjnej). Członek rad nadzorczych spółek Universalu. Posiadacz wielu odznaczeń państwowych, resortowych i spółdzielczych. Po przejściu na emeryturę jego główną pasją stało się malowanie obrazów.

Do wolnomularstwa inicjowany został w roku 1993, w loży Nadzieja, należącej podówczas do Wielkiego Wschodu Francji. Mistrzem wolnomularskim został w 1994. W loży pełnił funkcję sekretarza. W roku 1997 był bratem założycielem Wielkiego Wschodu Polski. W 1998 r. został zaprzysiężony na Wielkiego Sekretarza Rady Zakonu i odtąd był już stałym członkiem ciała zarządzającego WWP. W kolejnych latach był Wielkim Skarbnikiem, a przed śmiercią pełnił funkcję Wielkiego Strażnika Pieczęci.

Perspektywy z jakich spoglądamy na upływ własnego życia wykorzystywane są do kodowania, przechowywania i przywoływania swoich doświadczeń, do tego by być i odczuwać, do kształtowania oczekiwań i celów, przewidywania określonych zdarzeń, a w końcu, do planowania celowych działań. Perspektywy postrzegania czasu są w dużej mierze wyuczone i stosowane nieświadomie. Odgrywają one fundamentalną rolę w wyznaczaniu sposobu w jaki ludzie żyją, zwłaszcza wtedy, kiedy wybrana perspektywa jest nadużywana.

Badania Kwestionariuszem Perspektyw Postrzegania Czasu Philipa Zimbardy pozwoliły sformułować sześć wzorców postaw charakterystycznych dla osób preferujących poszczególne orientacje: dwa wzorce (Hedonizm i Fatalizm) dla perspektywy teraźniejszej, dwa wzorce (pozytywny i negatywny) dla perspektywy przeszłej i dwa (Doraźny i Transcendentalny) dla perspektywy przyszłej. Klasyfikacja ta opisana została w książce: Ph. Zimbardo, „Paradoks czasu”, tłum. A. Cybulko i M. Zieliński, Wydawnictwo Naukowe PWN. Warszawa 2009.

Z naszych ulic zginęły świąteczno-noworoczne dekoracje, w oknach mieszkań pogasły światła choinek, umilkły kolędy i głupkowate melodie christmas-songów granych przez stacje radiowe i duże sklepy.

Poproszony przez Cz.: Mistrza o wygłoszenie deski nie wahałem się ani chwili nad wyborem tematu. Dzisiejsze rozważanie pragnę poświęcić powrotowi do najdawniejszych źródeł i tradycji wolnomularstwa powszechnego.